Το Βλέμμα στην ομίχλη είναι ένα μυθιστόρημα που, από τις πρώτες κιόλας σελίδες, ο Χρήστος Λεοντίου στήνει μια ασφυκτική ατμόσφαιρα, όπου το πάθος, η εξουσία και η εσωτερική σύγκρουση εναλλάσσονται.
Η συνάντηση του Ελιάς και της Καρολίνας σε ένα τρένο με προορισμό την Πράγα λειτουργεί ως καταλύτης. Δύο χαρακτήρες εκ διαμέτρου αντίθετοι: εκείνος εσωστρεφής, σχεδόν άτολμος.
Εκείνη μοιραία, συνειδητοποιημένη στη δύναμη που ασκεί. Η πόλη, με φόντο μια έκθεση κοσμημάτων, δεν αποτελεί απλώς σκηνικό αλλά ενεργό μέρος της αφήγησης. Η Πράγα αποπνέει αισθησιασμό και σκοτεινή γοητεία, ενισχύοντας το ψυχολογικό φορτίο του έργου. Ο συγγραφέας παραδίδει ένα κλειστοφοβικό θρίλερ πάθους, όπου η εναλλαγή ρόλων και η μετατόπιση της εξουσίας είναι συνεχείς. Οι ήρωες άλλοτε μοιάζουν να καθορίζουν τη μοίρα τους και άλλοτε να σύρονται από αυτήν, ενώ γύρω τους κινούνται πρόσωπα-θεατές, ανυποψίαστα για τα παιχνίδια που παίζονται κάτω από την επιφάνεια. Η εσωστρέφεια του κειμένου είναι έντονη και αμείλικτη. Σε αρπάζει, σε ταρακουνά και σε παρασύρει.
Ιδιαίτερη μνεία αξίζει στη γλώσσα: πυκνή, με εικόνες που χαράζονται στη μνήμη. Η αφηγηματική δεινότητα του Λεοντίου φαίνεται τόσο στον έλεγχο του ρυθμού όσο και στη λεπτοδουλεμένη σκιαγράφηση των ψυχικών διαδρομών των χαρακτήρων. Τίποτα δεν είναι περιττό και τίποτα απολύτως αθώο. Η λεπτομέρεια στις περιγραφές,παρότι σε κάποιους μπορεί να κουράσει, πλαισιώνει το κλίμα και την ατμόσφαιρα.
Το Βλέμμα στην ομίχλη είναι ενα σκοτεινά γοητευτικό ανάγνωσμα, που μένει μαζί σου αρκετά μετά την ανάγνωση της τελευταίας σελίδας. Ένα βιβλίο που αξίζει να διαβαστεί. Θα σας ικανοποιήσει.