Σου γράφω απο την κοιλιά του κτήνους - Μίνως Ευσταθιάδης

Οι The Doors τραγουδούν «Υπάρχει ένας φονιάς στον δρόμο», την ώρα που εκείνη καβαλά το αγόρι της σε ένα τελευταίο ξέφωτο, ακριβώς μπροστά από το δάσος του Λανγκβάιλερ.

Ξαφνικά, ένας ήχος ξεπηδά. Τα τύμπανα την τρομάζουν. Ο τυμπανιστής ή μήπως περισσότεροι; μοιάζει να πλησιάζει, έτοιμος να βγει από το δάσος. Λογική και φόβος συγκρούονται σε μια νύχτα όπου οι ήχοι αντηχούν παντού: μπροστά, πίσω, έξω, μέσα. Το πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου «Σου γράφω από την κοιλιά του κτήνους » του Μίνου Ευσταθιάδη αποκαλύπτει ξεκάθαρα τις προθέσεις του. Το «κτήνος» είναι αποφασισμένο να καταπιεί ολοένα και περισσότερους ανθρώπους.

Δύο ιστορίες, φαινομενικά παράλληλες αλλά ουσιαστικά αλληλένδετες: ένας φόνος σε πάρκινγκ, ένας φόνος στο δάσος. Η δικαιοσύνη καλείται, μέσα από στοιχεία και αντιφάσεις, να εντοπίσει τον ένοχο. Φυλακισμένοι, αθώοι και ένοχοι παλεύουν είτε να αποκαλύψουν την αλήθεια είτε να τη συνθλίψουν κάτω από στρώματα ψεμάτων.

Μπορεί άραγε η δικαιοσύνη να τη βρει; Ή ο δολοφόνος θα παραμείνει ελεύθερος, συνεχίζοντας να κατακρεουργεί συνειδήσεις και να στερεί την ελευθερία των αθώων;

Ο λόγος είναι κοφτός και άμεσος. Παρότι θυμίζει δημοσιογραφική αφήγηση και παράθεση γεγονότων, καταφέρνει να σε παρασύρει στη δίνη της εξέλιξης. Το εγχείρημα λειτουργεί θετικά, καθώς γεννά έντονα συναισθήματα θυμού και αγανάκτησης απέναντι στη δυσλειτουργία του γερμανικού νομικού συστήματος.

Ένα εξαιρετικό μυθιστόρημα για τις αλήθειες που αδυνατούμε να δούμε — ή που βλέπουμε αλλά αρνούμαστε να παραδεχτούμε.

Τα «κτήνη» είναι πολλά και πάντα έτοιμα να σε καταπιούν, αδιαφορώντας για την αθωότητά σου.